آغاز استفاده از لوله هاي پلاستيکي تحت فشار، از اوايل سال 1950 ميلادي بوده است. از جمله کاربريهاي اين لوله ها، انتقال آب، مواد شيميايي، سيالات خنک کننده و گرم کننده، مواد غذايي، دوغابها، گازها، هواي فشرده و سيستمهاي خلأ، چه در روي زمين و چه در زير زمين است.يکي از اولين موارد کاربرد پلي اتيلن (با دانسيته متوسط) در زمينه انتقال گاز بوده است كه از سال 1960 ميلادي مورد استفاده قرار گرفته است. در حال حاضر بيش از 90% خطوط انتقال گاز ايالات متحده و کانادا از پلاستيک است که 99% آن نيز از جنس پلي اتيلن است. لوله هاي پلي اتيلن در شبکه هاي انتقال گاز تنها در آمريکاي شمالي، بلکه در سرتاسر گيتي استفاده مي شوند.

مزاياي استفاده از لوله هاي پلي اتيلن گازي:

1- قابليت اتصال آسان: لوله هاي پلي اتيلني قادر به اتصال جوشي هستند به طوري که اتصالات به وجود آمده نه تنها به استحکام خود لوله هستند، بلکه در برخي موارد از خود لوله نيز مستحکم­تر مي­باشند. از آنجاييکه عمده نقطه ضعف خطوط تحت فشار محل اتصالات است، مي توان نتيجه گرفت که اتصالات پلي اتيلني در مقايسه با ساير مواد از استحکام مناسبتري برخوردارند.

2- قابليت انعطاف:لوله هاي پلي اتيلن تا حدود 25 برابر قطر لوله قابل خم شدن است. اين مسأله باعث مي شود در بسياري از موارد براي تغيير زاويه خط لوله نيازي به استفاده از اتصالات نباشد.از سوي ديگر انعطاف پذيري پلي اتيلن استفاده از آن را در مناطقي که بافت قشري مستحکمي ندارند نظير مناطق زلزله خيز توجيه پذيرتر مي کند.

3- مزاياي نصب : روشهاي نصب بي نظيري که به خاطر انعطاف پذيري و اتصالات بدون نشتي لوله هاي پلي اتيلني قابل استفاده اند، استفاده از اين لوله ها را در مقايسه با لوله هاي فولادي از نظر اقتصادي و فني توجيه پذير مي کند و باعث مي شوند مقدار زيادي در هزينه و زمان صرفه جويي شود..

4- مقاومت در مقابل خوردگي و اثر مواد شيميايي: لوله هاي پلي اتيلني از مقاومت شيميايي بسيار خوبي برخوردارند و در مقابل ترکيبات فعال گاز و ساير ترکيبات شيميايي بسيار مقاوم مي باشند.

5- عمر طولاني، دوام و کاهش هزينه ها: عمر کاري لوله هاي پلي اتيلن بين 50 تا 100 سال برآورد مي شود و اين به معناي کاهش هزينه هاي جايگزيني براي طولاني مدت است.از سوي ديگر هزينه كارگزاري ، نصب و نگهداري اين محصول نسبت به ساير محصولات بسيار توجيه پذير و پايين مي باشد.

  جدول شماره ١

مشخصات ابعادي لوله هلي پلي اتيلن گاز بر اساس استانداردCEN-1555

1:جهت لوله هاي SDR11 مقدار ضخامت حداقل 3 ميلي متر است.

2:نهايت مقدار ،  dem بر اساس استاندارد ISO 1192-1,1997 محاسبه شده است.

3:مقدار دو پهني بايد در محل و زمان توليد مطابق ارقام محاسبه شده باشد.

استانداردها و آزمونها

آزمونهايي که در کنترل کيفي لوله هاي مورد استفاده در انتقال گاز انجام مي شوند، به سه گروه تقسيم مي شوند:

1- آزمونهاي بعد از توليد (BRT):به آزمونهايي مي گويند که قبل از ترخيص هر دسته از توليدات روي آنها انجام مي شود تا از کيفيت توليد اطمينان حاصل شود.

2- آزمونهاي تأييد فرايند (PVT):به آزمونهايي اطلاق مي شود که جهت بررسي کيفيت و پيوستگي خط توليد در فواصل زماني خاص بر روي مواد، اجزا و يا مجموعه انجام مي شود.

3- آزمونهاي نوعي (TT):به آزمونهايي مي گويند که براي اثبات احراز تأييديه هاي مورد نظر استاندارد در مورد مواد، اجزا و توانايي مجموعه انجام مي شود. در زير جدول استانداردهاي مرتبط با هر يك از اين آزمونها ارائه مي گردد.

  جدول شماره ٢

تمامی حقوق این سایت متعلق به گروه صنعتي آب حیات می باشد. طراحی و اجرا: شرکت آتي بال